بایگانی ماهیانه: ژوئن 2008

خالي ﮊَه خاکي مَملو ﮊَه دوسِم

 

 

( دوشنبه / 10 تير / 87 )

 

 

 

 

الان ساعت 4 و خورده اى ِ آغازين ساعت هاى يك شنبــس . فكر ديروز و آزمايشگاه و هم گروه نشدنمون و يه مثنوى حرف هاى ناگفتم كه داره مثل موريانه تخته پاره ى نازك ِ طاقتم رو مى خوره …

خيلى دوست دارم بدونم همين الان ريحانه ى عزيز ( عزيز , نـــه عزيزم ! ) چه كارى داره مى كنه ؟‌

آهنگ هامو گوش مى كنى ؟

خط ِ كج و كولم رو نگاه مى كنى و به نواقصم مى خندى ؟

شايدم دارى عكس ها رو نگاه مى كنى ؟ عكس هاى دو نفره ؟!!!

نـــه … فكر كنم هيچ كدوم … اما خيلى حريصانه دوست دارم بدونم الان چى كار دارى مى كنى .

 

هر چى تلاش مى كنم كمتر صريح باشم , موفق نمى شم … پس ديگه تلاش نمى كنم .

الان سرشارم از احساس .

لبريزم از غـــم .

مالامال از دلواپسى .

حيرانم كه اين چه احساسيه !

اگر من عاشق صنمى شدم كه لايق عشقش نيستم . . . پس چرا عاشق شدم ؟

چرا بايد شاهد مرگ آرزوهام باشم ؟

چرا  خداوندگار اين قدر سنگدله ؟

چرا اشك هاى من قطع نمى شه ؟

چرا تو به اين وسعت خوبى ؟

چرا من اين قدر حقيرم ؟

چرا من اينكه عشق نورزم مرا به سر نرود ؟

چرا عاشق نباشم ؟

 

 

 

( يك شنبه / 9 تير / 87 )

 

 

 

 

 

 

خنده اى كو كه به دل انگيزم؟

قطره اى كو كه به دريا ريزم؟

 صخره اى كو كه بدان آويزم؟

 مثل اين است كه شب نمناك است.

 

 

 ديگران را هم غم هست به دل،

                                         غم من، ليك، غمى غمناك است .

 

( شنبه / 8 تير / 87 )

 

 

 

 

 

وقــتــى دلــگــيــرى و تــنــهـــا . . .

 

 

 

 

( جمعه / 7 تير / 87 )

 

 

 

 

 

 

 

نگارا  ، از   وصال خود   مرا    تا کی   جد ا داری   ؟

چو  شادم  می‌توانی  داشت  ، غمگینم  چرا  داری؟

 

 

( پنج شنبه / 6 تير / 87 )

 

 

 

 

  • ساعت 4:10  / بيدار شدم تا ببينم والپيپرهايى كه گذاشته بودم دانلود شه , تموم شدن يا نه . تموم شده بودن . حالا ديگه حجم عكس ها بيشتر از يه CD شده . اميدوارم اين عكس هاى ناچيز دقايقى هم كه شده ريحانه ى عزيزم رو فارغ از دردهاش كنه …
  • ساعت 10:20 / SMS زدم تا روز زن رو بهت تبريك بگم . روزت مبارك ريحانه  جان
  • ساعت 11:30 / دارم با حامد صحبت مى كنم … اين امتحان لعنتى چرا نمى ياد ؟!
  • ساعت 13:30 / نشستم جلوى مانيتور . دستم زير چونمــه و فكرم مشغول !
  • ساعت 2:00  / حاضر شدم و راه ميافتم كه ببينمت و آخرين امتحان تئورى اين ترم رو بدم .
  •  

بقيه ى ثانيه هاى امروز هم اونقدر كسالت آور و آزار دهنده بود كه نمى خوام چيزى ازشون بنويسم .

 

 

 

( سه شنبه / 4 تير / 87 )

 

 

امروز وقتى قرار شد بهت زنگ بزنم خودم رو براى حرفايى كه قرار بود بشنوم و بگم آماده كردم … براى اينكه فراموش نكنم چى مى خوام بگم هم تمهيداتى در نظر گرفتم !!!

همين چند دقيقه ى پيش بود كه پيش دستى كردى و بهم زنگ زدى … دوبار ! وقتى ديدم شماره آشنا روى گوشيم افتاده خوشحال شدم خيلى جا خوردم .

شرح حواشى رو دوست ندارم … ادامه نمى دم .

حال ما خوب است , اما تو باور مكن …

به نظرت مى تونم اين همه غم و غصه رو براى يكى از عزيزترين هام ببينم و بى تفاوت باشم ؟!

ساعت 7:12  / عصر روز يك شنبه .

 

( يك شنبه / 2 تير / 87 )

 

 

امروز اولين روز تابستونه و چقدر طولانى شدن روزها رو حس مى كنم .

دلم مى گيره وقتى اين همه ثانيه ها رو بدون تو مى گذرونم …

روزهاى بدون تو سخت و تلخ مى گذره .

كاش امروز 4 تير بود و به بهانه ى امتحان فيزيك 3 مى ديدمت .

راستى هنوز تشنه ى شنيدن صوت دلنشينت هستم , اما نمى تونم مزاحمت بشم .

 

 

( شنبه / 1 تير / 87 )

 

 

 

نمى دونم تو اين دو – سه روز اخير چرا هر چى SMS مى زنم جوابى بهم نمى رسه . شايد اصلاً بهت نمى رسه …

شايد امروز – فردا مجبور شم زنگ بزنم . مى خوام صدات رو بشنوم كه مطمئن بشم حالت خوبه .

دیري    است    که      دلدار     پیامی     نفرستاد                                      ننوشت        سلامی       و       کلامی      نفرستاد

حافظ  به  ادب    باش   که   واخواست    نباشد                                         گر     شاه       پیامی      به       غلامی       نفرستاد

 

( چهارشنبه / 29 خرداد / 87 )

 

 

 

خوشحال شدم امروز شنيدم حالت بهتر شده .

مهمونى خوش بگذره .

 

( دوشنبه / 27 خرداد / 87 )